1.      دانش آموز یک کلمه بیان می کند . دانش آموز دیگر باید ابتدا کلمه یا کلمات قبلی را بگوید و سپس خود نیز یک کلمه اضاف کند با این شرط که نظم جمله به هم نریزد و کلمه تکراری نباشد .به همین  ترتیب تا اینکه جملات طولانی ساخته شود .با این روش هم حافظه ی نگاهداری کلمات بچه ها تقویت می شود و هم سرعت عمل آنان در جاگذاری کلمه در جمله بیشر می شود.

2.      معلم یا دانش آموزان کلمه ای را بیان می کنند .اولین دانش آموز جمله ای را می گوید که کلمه ی ذکر شده اولین کلمه ی جمله اش باشد نفر دوم طوری جمله می سازد که کلمه ی مذکور دومین کلمه ی جمله اش باشد به همین ترتیب کلمه در طول جمله حرکت می کند . با این روش دانش آموزان پی می برند که می توانند از کلمات در طول جمله استفاده کنند به شرطی که تغییراتی در آن اعمال نمایند .

3.      معلم کلمه ای را روی تخته می نویسد آنگاه از بچه ها می خواهد در ارتباط با آن کلمه جمله ای بسازند .مثلا (زیبا )سپس کلمه ای که هم مفهوم با اولی است روی تخته می نویسد تا بچه ها دومین جمله را بنویسند .مثلا (قشنگ )و به همین ترتیب کلمات هم معنی را معرفی می کند. با این روش بچه ها یاد می گرند که در نوشتن انشاء از کلمات تکرار ی پرهیز کنند و به جای استفاده مکرر از یک کلمه ، کلمات هم مفهوم با آن را بنویسند . در این بازی بچه ها می توانند جملات نوشته شده را به هم ربط داده و یک متن بسازند .

4.      معلم خورشیدی روی تخته رسم می کند در مرکز خورشید کلمه ای می نویسد و از دانش آموزان می خواهد .در مورد کلمه ی نوشته شده هرچه به ذهنشان می آید بگویند. معلم کلمات را اطراف خورشید می نویسد (تولید اندیشه ها )پس از نوشتن کلمات به برر سی کلمات می پردازد ودر واقع پالایش اندیشه ها شکل می گیرد .مرحله سوم معلم به دانش آموزان می گوید با کمک کلمات نوشته شده در ارتباط با کلمه ی مرکزی انشاء بنویسند (به این روش شبکه خورشیدی می گویند )

5.      با استفاده از مجلات نیز می توان به تصویر خوانی پردازش جملات ، متن نویسی دانش آموزان کمک کرد .

6.       ............